Pepi's Blog


lunedì, novembre 03

 

Mayn Kind, mayn ungliklek tokhter Hodele,

 geboyrn iuli 1913, in Zshitomir,

 geshtorbn friling 1942, in Leningrad

zol zayn dayn tatns tsebrokhn harts zayn di matzeyve

af dayn farloyrenen keyer

zol ot dos bukh zayn gevidmet

dayn eybik heylikn far mir ondenk

dayn tate, der mekhaber

 

Der Nister  „Di mishpokhe Maschher“


postato da pepi 09:55 commenti (1)


mercoledì, ottobre 29

 

Bij mooie roestbruinrode chrysanten hoor ik graag  muziek van

Franz Schubert,

en woorden van , Johann W. von Goethe

Herfst 1822

 

Der Musensohn

Durch Feld und Wald zu schweifen,

 mein Liedchen weg zu pfeifen,

so geht’s von Ort zu Ort

Uns nach dem Takte reget,

und  nach dem Mass beweget

sich alles an mir fort

 

Ich kann sie kaum erwarten,

die erste Bluem im Garten

die erste Blueth am Baum

sie gruessen meine Lieder

und kommt die Winter wieder

sing’ ich noch jenen Traum

 

Ich sing ihn in der Fluegel

Und treibt durch Thal und Huegel

Den Liebling weit von Haus

Ihr lieben holden Musen,

 wann ruh ich ihr am Busen

auch endlich wieder aus?

 

Durch Feld und Wald zu Weite,

auf Eises Laeng und Breite

da  blueht der Winter schoen,

Auch  diese Bluethe schwindet ,

und neue Freude findet

sich auf bebauten Hoehn

 

Denn wie ich bei der Linde

Das junge Voelkchen finde

So gleich erreg’ ich sie

Der stumpfe Bursche blaeht sich

Das steife Maedchen dreht sich

Nach meiner Melodie

 

Ihr gebt den Sohlen Fluegel

Und teibt durch Thal und Huegel

Den Liebling weit von Haus

Ihr lieben holden Musen,

wann ruh’ ich ihr am Busen

auch endlich wieder aus,

wann ruh’ ich ihr am Busen

 auch  endlich wieder aus?


postato da pepi 18:06 commenti

 

Bij mooie roestbruinrode chrysanten hoor ik graag  muziek van

Franz Schubert,

en woorden van , Johann W. von Goethe

Herfst 1822

 

Der Musensohn

Durch Feld und Wald zu schweifen,

 mein Liedchen weg zu pfeifen,

so geht’s von Ort zu Ort

Uns nach dem Takte reget,

und  nach dem Mass beweget

sich alles an mir fort

 

Ich kann sie kaum erwarten,

die erste Bluem im Garten

die erste Blueth am Baum

sie gruessen meine Lieder

und kommt die Winter wieder

sing’ ich noch jenen Traum

 

Ich sing ihn in der Fluegel

Und treibt durch Thal und Huegel

Den Liebling weit von Haus

Ihr lieben holden Musen,

 wann ruh ich ihr am Busen

auch endlich wieder aus?

 

Durch Feld und Wald zu Weite,

auf Eises Laeng und Breite

da  blueht der Winter schoen,

Auch  diese Bluethe schwindet ,

und neue Freude findet

sich auf bebauten Hoehn

 

Denn wie ich bei der Linde

Das junge Voelkchen finde

So gleich erreg’ ich sie

Der stumpfe Bursche blaeht sich

Das steife Maedchen dreht sich

Nach meiner Melodie

 

Ihr gebt den Sohlen Fluegel

Und teibt durch Thal und Huegel

Den Liebling weit von Haus

Ihr lieben holden Musen,

wann ruh’ ich ihr am Busen

auch endlich wieder aus,

wann ruh’ ich ihr am Busen

 auch  endlich wieder aus?


postato da pepi 18:06 commenti

 

Wat mij boos maakte gisteren  was een artikeltje in een krantje  onder de man/vrouw rubriek.

VROUWEN KNOEIEN MET ETEN OMDAT ZE ONDER HET ETEN MET ALLES BEZIG ZIJN, BEHALVE MET ETEN was de kop

 

ik vind dit een persoonlijke aanslag  en misschien zijn er meer (hoop ik)

Als er  aan tafel gezeten wordt  bij ons; en ik  beschik alleen  over een rechter en linker hand , ben ik wel met het  voorgerecht "primo" bezig als de tafelgenoten aan de "antipasta" zitten,  wordt het "primo" verslonden dan ligt het "secondo" te roosteren of wordt voorgesneden.

De bijgerechten(contorni) worden tussen door op tafel gezet door  1 laatkomer,  die even  de keuken inkomt om veronderschuldigend te zeggen dat hij aanwezig is, het  goed ruikt en daar van gaat rammelen en hoopt dat er nog wat over is; het  is een "lieverd" want hij  biedt  zich  aan om de bijgerechten  op tafel te zetten en krijgt ook groot applaus als hij met mijn toetje " de geflambeerde ommelette siberienne" binnenkomt.

Mocht de schrijver van dit artikel dit  "vrouwen  knoeien met het eten" noemen dan vind ik wel dat deze  "jonker"  eens als "ketelbinkie" moet gaan varen dan leert hij misschien de dagelijkse "prak" van "vrouwtje" te waarderen.

 

 


postato da pepi 11:17 commenti

 
Die Eifersucht ist eine Leidenschaft der mit Eifer sucht was leiden macht.
postato da pepi 10:18 commenti


mercoledì, ottobre 22

 

SYRACUSE

 

J’aimerais tant voir Syracuse

L’ile de Paques et Kairouan

Et les grands oiseaux qui s’amusent

A glisser l’aile sous le vent

 

Voir les jardins de Babylone

Et le palais du grand Lama

Réver des amants de Verone

Au sommet du Fuji yama

 

Voir le pays du matin calme

Aller pecher au cormoran

Et m’ennivrer de vin de palme

En écoutant chanter le vent

 

Avant que ma jeunesse s’use

Et que mes printemps soient partis

J’amierais tan voir Syracuse

Pour m’en souvenir à Paris

 

 

                                Dimey et Salvador

 


postato da pepi 09:28 commenti


martedì, ottobre 21

 

Hanekam

 

Het is een  sombere druilige herfstdag.

De  natte was kan niet naar buiten,

Binnen ,  in de badkamer,

hangt zij droevig,

af te wachten op een droog uur

om te wapperen.

 

Het middagmaal bestond uit

“Penne ai Funghi”

In de  vestibule  zweeft ,  zelfs na de afwas,

 Nog het aroma van de getruffelde hanekammen.

 

De huisarts was vol lof

Over de geboden geur van dit maal.

Mijn man, die de hanekammen zelf gezocht heeft,

En mij opgedragen de “zwammetjes”te bereiden

Minder, hij ligt op bed,

Voelt zich niet goed

En Wij???????.

Wij  hebben de hanekammen niet gegeten.

 

 


postato da pepi 18:24 commenti


lunedì, ottobre 20

 

Over ruim een ruime week hebben  wij weer wat te vieren.

Ik blijf het een macaber feestje vinden

Voor de kinderen is het leuk en het blijkt dat  de oudere dat ook dan ook naar hun zin hebben want die verkleden zich net zo als heks, Dracula of  Faust.

 

Mijn man mag zich verkleden als Faust als hij wil.

Een jonge Marguerite in palmen lukt , als man met jaartal 1944, alleen als  je over een goed gevulde portefeuille beschikt .

De mijne beschikt over een platvink waar amper een pizza uit betaald kan worden en daar tippelt een Margrietje niet in.

In Holland zullen  “ 1 nassi rames met 2 borden en 1 pijpje pils met 2 glazen “ door de studerende jongeren ook niet meer besteld worden bij de chinees.

 

Op 31 oktober is het “Halloween”, de supermarkten hangen vol met pakken en accesoires die met dat feestje te maken hebben . De kleintjes kunnen er niet van slapen.

De grote trouwens ook niet want er wordt weer druk getelefoneerd waar het feestje eventueel gehouden wordt dit jaar.

Het is altijd wel bij iemand thuis.

 

De dag daarna is het nationale feestdag kunnen de vrouwen de boel op ruimen en de rest, .....  uitslapen;mits er niet naar de familietombes gegaan moet worden om de mis bij te wonen voor “de zielerust van ouders of grootouders”.

Wij hoeven niet want wij wonen te ver onze “overledenen” af.

 

Op Sicilie is het wel een vrolijke  gebeurtenis .

De kinderen krijgen kado’tjes van de “overledenen” die de door de overlevenden betaald worden.

In de dorpen op het eiland wordt er op de kerhoven gepicknickt omdat het vaak nog mooi weer is en iedereen toch wel van ver komt op de voorouders te bezoeken.

Een muzikant zit er meestal tussen die met een viool, guitaar of trekharmonika de boel nog een beetje komt opvrolijken op de tombe of voor het mausoleum van de familie

Hier in het noorden doen ze dat niet.

De kerkhoven in Lombardije en de Veneto zijn niet zo gezellig en voor je lol hoef je daar niet naar je voorouders te gaan op die dag.

Het is altijd somber weer en begrijp nu waarom ze hier,  in het noorden dat “Halloween” feestje vieren op de 31 oktober zij vrolijken de overledenen op zo’n manier een beetje op..

 


postato da pepi 10:52 commenti (1)


sabato, ottobre 18

 

Vandaag weer een hoop geld uitgegeven voor weinig eten.

Een kg “finocchi” waarvan de helft ook nog vrouwen zijn bijna 2 euro kwijt.

Het wordt steeds meer de buikriem aantrekken in het zonnige zuiden.

 

De lage herfsttemperatuur  kan je buiten houden,  binnen moet dan wel  de verwarming aan gezet worden en aan het eind van de maand komt de rekening die niet in je koude kleren is gaan zitten.

Ben je in je 20eeuwse bouwval de binnenboel aan het schoonmaken dan kan je er wel van buiten.

De hele dag ben je natuurlijk ook weer niet met je “snert” en “plumeau”  in de weer.

De kinderen kan je niet in een  koud kamertje hun huiswerk laten maken en als er een instrument bespeeld moet worden kan je dat ook niet met stijve vingers laten doen.

Mag ze toch al prijzen dat ze uit zichzelf; hoef niet als boeman achter ze aan , hun werk doen.

 

De komende winter zullen er veel linzen, capucijners en bruine bonen in de week gezet worden.

 

   


postato da pepi 10:22 commenti


venerdì, ottobre 17

 

Vrijdag de 17e  is een ongeluksdag in Italie, weet na al die jaren dat ik hier woon nog steeds  niet waarom, in Holand is het vrijdag de dertiende.

Sta er nooit bij stil.

Vanmorgen toen ik tankte, dat doe ik iedere vrijdag bij hetzelfde benzinestation,  maakte de pompbediende mij erop attent.

Hij wenste mij geluk en goede gezondheid met de opmerking dat ik op moest passen want het was vrijdag de 17e.

Als iemand mij geluk wenst ben ik altijd blij en als er ook nog een goede gezondheid bij zit dubbel vooral als het niet om mijn verjaardag gaat.

Met die dagen vooral als je tegen de 60 gaat lopen ben je niet meer zo blij.

Toch vond ik het wel fijn van hem dat hij mij ook even aan de datum herinnerde want op zo’n manier wens ik allen die ik vergeten heb en vandaag jarig zijn “Proficiat en prettige dag”.

De pompbediende heb ik een “pourboire” gegeven op de “saluti di tutti”.

 

 


postato da pepi 17:28 commenti


ARCHIVIO
oggi
novembre 2003
ottobre 2003


LINK
Meva


COUNTER
visitato *loading* volte