Pepi's Blog
lunedì, novembre 03
Mayn Kind, mayn ungliklek tokhter Hodele,
geboyrn iuli 1913, in Zshitomir,
geshtorbn friling 1942, in Leningrad
zol zayn dayn tatns tsebrokhn harts zayn di matzeyve
af dayn farloyrenen keyer
zol ot dos bukh zayn gevidmet
dayn eybik heylikn far mir ondenk
dayn tate, der mekhaber
Der Nister „Di mishpokhe Maschher“
postato da pepi 09:55 commenti (1)
mercoledì, ottobre 29
Bij mooie roestbruinrode chrysanten hoor ik graag muziek van
Franz Schubert,
en woorden van , Johann W. von Goethe
Herfst 1822
Der Musensohn
Durch Feld und Wald zu schweifen,
mein Liedchen weg zu pfeifen,
so geht’s von Ort zu Ort
Uns nach dem Takte reget,
und nach dem Mass beweget
sich alles an mir fort
Ich kann sie kaum erwarten,
die erste Bluem im Garten
die erste Blueth am Baum
sie gruessen meine Lieder
und kommt die Winter wieder
sing’ ich noch jenen Traum
Ich sing ihn in der Fluegel
Und treibt durch Thal und Huegel
Den Liebling weit von Haus
Ihr lieben holden Musen,
wann ruh ich ihr am Busen
auch endlich wieder aus?
Durch Feld und Wald zu Weite,
auf Eises Laeng und Breite
da blueht der Winter schoen,
Auch diese Bluethe schwindet ,
und neue Freude findet
sich auf bebauten Hoehn
Denn wie ich bei der Linde
Das junge Voelkchen finde
So gleich erreg’ ich sie
Der stumpfe Bursche blaeht sich
Das steife Maedchen dreht sich
Nach meiner Melodie
Ihr gebt den Sohlen Fluegel
Und teibt durch Thal und Huegel
Den Liebling weit von Haus
Ihr lieben holden Musen,
wann ruh’ ich ihr am Busen
auch endlich wieder aus,
wann ruh’ ich ihr am Busen
auch endlich wieder aus?
postato da pepi 18:06 commenti
Bij mooie roestbruinrode chrysanten hoor ik graag muziek van
Franz Schubert,
en woorden van , Johann W. von Goethe
Herfst 1822
Der Musensohn
Durch Feld und Wald zu schweifen,
mein Liedchen weg zu pfeifen,
so geht’s von Ort zu Ort
Uns nach dem Takte reget,
und nach dem Mass beweget
sich alles an mir fort
Ich kann sie kaum erwarten,
die erste Bluem im Garten
die erste Blueth am Baum
sie gruessen meine Lieder
und kommt die Winter wieder
sing’ ich noch jenen Traum
Ich sing ihn in der Fluegel
Und treibt durch Thal und Huegel
Den Liebling weit von Haus
Ihr lieben holden Musen,
wann ruh ich ihr am Busen
auch endlich wieder aus?
Durch Feld und Wald zu Weite,
auf Eises Laeng und Breite
da blueht der Winter schoen,
Auch diese Bluethe schwindet ,
und neue Freude findet
sich auf bebauten Hoehn
Denn wie ich bei der Linde
Das junge Voelkchen finde
So gleich erreg’ ich sie
Der stumpfe Bursche blaeht sich
Das steife Maedchen dreht sich
Nach meiner Melodie
Ihr gebt den Sohlen Fluegel
Und teibt durch Thal und Huegel
Den Liebling weit von Haus
Ihr lieben holden Musen,
wann ruh’ ich ihr am Busen
auch endlich wieder aus,
wann ruh’ ich ihr am Busen
auch endlich wieder aus?
postato da pepi 18:06 commenti
Wat mij boos maakte gisteren was een artikeltje in een krantje onder de man/vrouw rubriek.
VROUWEN KNOEIEN MET ETEN OMDAT ZE ONDER HET ETEN MET ALLES BEZIG ZIJN, BEHALVE MET ETEN was de kop
ik vind dit een persoonlijke aanslag en misschien zijn er meer (hoop ik)
Als er aan tafel gezeten wordt bij ons; en ik beschik alleen over een rechter en linker hand , ben ik wel met het voorgerecht "primo" bezig als de tafelgenoten aan de "antipasta" zitten, wordt het "primo" verslonden dan ligt het "secondo" te roosteren of wordt voorgesneden.
De bijgerechten(contorni) worden tussen door op tafel gezet door 1 laatkomer, die even de keuken inkomt om veronderschuldigend te zeggen dat hij aanwezig is, het goed ruikt en daar van gaat rammelen en hoopt dat er nog wat over is; het is een "lieverd" want hij biedt zich aan om de bijgerechten op tafel te zetten en krijgt ook groot applaus als hij met mijn toetje " de geflambeerde ommelette siberienne" binnenkomt.
Mocht de schrijver van dit artikel dit "vrouwen knoeien met het eten" noemen dan vind ik wel dat deze "jonker" eens als "ketelbinkie" moet gaan varen dan leert hij misschien de dagelijkse "prak" van "vrouwtje" te waarderen.
postato da pepi 11:17 commenti
Die Eifersucht ist eine Leidenschaft der mit Eifer sucht was leiden macht.
postato da pepi 10:18 commenti
mercoledì, ottobre 22
SYRACUSE
J’aimerais tant voir Syracuse
L’ile de Paques et Kairouan
Et les grands oiseaux qui s’amusent
A glisser l’aile sous le vent
Voir les jardins de Babylone
Et le palais du grand Lama
Réver des amants de Verone
Au sommet du Fuji yama
Voir le pays du matin calme
Aller pecher au cormoran
Et m’ennivrer de vin de palme
En écoutant chanter le vent
Avant que ma jeunesse s’use
Et que mes printemps soient partis
J’amierais tan voir Syracuse
Pour m’en souvenir à Paris
Dimey et Salvador
postato da pepi 09:28 commenti
martedì, ottobre 21
Hanekam
Het is een sombere druilige herfstdag.
De natte was kan niet naar buiten,
Binnen , in de badkamer,
hangt zij droevig,
af te wachten op een droog uur
om te wapperen.
Het middagmaal bestond uit
“Penne ai Funghi”
In de vestibule zweeft , zelfs na de afwas,
Nog het aroma van de getruffelde hanekammen.
De huisarts was vol lof
Over de geboden geur van dit maal.
Mijn man, die de hanekammen zelf gezocht heeft,
En mij opgedragen de “zwammetjes”te bereiden
Minder, hij ligt op bed,
Voelt zich niet goed
En Wij???????.
Wij hebben de hanekammen niet gegeten.
postato da pepi 18:24 commenti
lunedì, ottobre 20
Over ruim een ruime week hebben wij weer wat te vieren.
Ik blijf het een macaber feestje vinden
Voor de kinderen is het leuk en het blijkt dat de oudere dat ook dan ook naar hun zin hebben want die verkleden zich net zo als heks, Dracula of Faust.
Mijn man mag zich verkleden als Faust als hij wil.
Een jonge Marguerite in palmen lukt , als man met jaartal 1944, alleen als je over een goed gevulde portefeuille beschikt .
De mijne beschikt over een platvink waar amper een pizza uit betaald kan worden en daar tippelt een Margrietje niet in.
In Holland zullen “ 1 nassi rames met 2 borden en 1 pijpje pils met 2 glazen “ door de studerende jongeren ook niet meer besteld worden bij de chinees.
Op 31 oktober is het “Halloween”, de supermarkten hangen vol met pakken en accesoires die met dat feestje te maken hebben . De kleintjes kunnen er niet van slapen.
De grote trouwens ook niet want er wordt weer druk getelefoneerd waar het feestje eventueel gehouden wordt dit jaar.
Het is altijd wel bij iemand thuis.
De dag daarna is het nationale feestdag kunnen de vrouwen de boel op ruimen en de rest, ..... uitslapen;mits er niet naar de familietombes gegaan moet worden om de mis bij te wonen voor “de zielerust van ouders of grootouders”.
Wij hoeven niet want wij wonen te ver onze “overledenen” af.
Op Sicilie is het wel een vrolijke gebeurtenis .
De kinderen krijgen kado’tjes van de “overledenen” die de door de overlevenden betaald worden.
In de dorpen op het eiland wordt er op de kerhoven gepicknickt omdat het vaak nog mooi weer is en iedereen toch wel van ver komt op de voorouders te bezoeken.
Een muzikant zit er meestal tussen die met een viool, guitaar of trekharmonika de boel nog een beetje komt opvrolijken op de tombe of voor het mausoleum van de familie
Hier in het noorden doen ze dat niet.
De kerkhoven in Lombardije en de Veneto zijn niet zo gezellig en voor je lol hoef je daar niet naar je voorouders te gaan op die dag.
Het is altijd somber weer en begrijp nu waarom ze hier, in het noorden dat “Halloween” feestje vieren op de 31 oktober zij vrolijken de overledenen op zo’n manier een beetje op..
postato da pepi 10:52 commenti (1)
sabato, ottobre 18
Vandaag weer een hoop geld uitgegeven voor weinig eten.
Een kg “finocchi” waarvan de helft ook nog vrouwen zijn bijna 2 euro kwijt.
Het wordt steeds meer de buikriem aantrekken in het zonnige zuiden.
De lage herfsttemperatuur kan je buiten houden, binnen moet dan wel de verwarming aan gezet worden en aan het eind van de maand komt de rekening die niet in je koude kleren is gaan zitten.
Ben je in je 20eeuwse bouwval de binnenboel aan het schoonmaken dan kan je er wel van buiten.
De hele dag ben je natuurlijk ook weer niet met je “snert” en “plumeau” in de weer.
De kinderen kan je niet in een koud kamertje hun huiswerk laten maken en als er een instrument bespeeld moet worden kan je dat ook niet met stijve vingers laten doen.
Mag ze toch al prijzen dat ze uit zichzelf; hoef niet als boeman achter ze aan , hun werk doen.
De komende winter zullen er veel linzen, capucijners en bruine bonen in de week gezet worden.
postato da pepi 10:22 commenti
venerdì, ottobre 17
Vrijdag de 17e is een ongeluksdag in Italie, weet na al die jaren dat ik hier woon nog steeds niet waarom, in Holand is het vrijdag de dertiende.
Sta er nooit bij stil.
Vanmorgen toen ik tankte, dat doe ik iedere vrijdag bij hetzelfde benzinestation, maakte de pompbediende mij erop attent.
Hij wenste mij geluk en goede gezondheid met de opmerking dat ik op moest passen want het was vrijdag de 17e.
Als iemand mij geluk wenst ben ik altijd blij en als er ook nog een goede gezondheid bij zit dubbel vooral als het niet om mijn verjaardag gaat.
Met die dagen vooral als je tegen de 60 gaat lopen ben je niet meer zo blij.
Toch vond ik het wel fijn van hem dat hij mij ook even aan de datum herinnerde want op zo’n manier wens ik allen die ik vergeten heb en vandaag jarig zijn “Proficiat en prettige dag”.
De pompbediende heb ik een “pourboire” gegeven op de “saluti di tutti”.
postato da pepi 17:28 commenti
ARCHIVIO
oggi
novembre 2003
ottobre 2003
LINK
Meva
COUNTER
visitato *loading* volte

|